عکس‌ها و اخبار ورزش لرستان

این وبلاگ در سال 1383 با هدف حمایت از ورزش و ورزشکاران لرستان ایجاد شده است

اخبار و مطالب پنج‌شنبه 12 مرداد 1391
ساعت ٤:٠۸ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۱ امرداد ۱۳٩۱  کلمات کلیدی:

چرا نماینده‌ی زاگرس‌نشین‌ها را به دامنه‌ی البرز بردند؟
 م- (لرستانی خارج از استان): جناب آقای جایدری. با سلام و خسته نباشید. طاعات و عبادات‌تان قبول. هفته قبل برای شما نوشتم ما لرستانی‌ها که ساکن تهران هستیم، چگونه در محل کار از سوی همکاران‌مان متلک‌باران می‌شویم که چرا تیم فوتبال گهر دورود در لرستان بازی نمی‌کند؟ آن‌ها تصور می‌کنند عمق محرومیت ما تا این حد است که ورزشگاهی درجه سوم که حتی دارای سکوی تماشاگران باشد را هم نداریم!

زمانی که تازه با آن‌ها همکار شده بودم، بعضی‌ها‌ی‌شان با تعجب به سر و پای من نگاه
می‌کردند و می‌گفتند چرا پوشش شما این‌گونه است؟ مگر لرها طور دیگری لباس نمی‌پوشند و سر کمرشان قداره نمی‌بندند؟! با خوب و بد لباس‌های محلی در این عصر و حرف‌های آن‌ها کاری ندارم. این دردها به کنار، زمانی که هفته قبل یکی را برای سرمایه‌گذاری در طرحی واقع در لرستان دعوت کردم، وی در پاسخ گفت: فکر نکنم از نظر امکانات و امنیت استان شما جای مناسبی باشد! زمانی که ادعای ایشان را رد کردم همین تیم گهر را مثال زد و گفت: وقتی همه استان‌های کشور در زمین خودشان میزبان هستند، آن‌وقت تیم گهر زاگرس شما آمده در البرز بازی می‌کند، حتماً آن‌جا از نظر امنیت و امکانات مشکلات بسیاری دارد، لذا حاضر نشد حتی از محل در نظر گرفته شده واقع در لرستان دیدن کند.
شمار دیگری از همکاران‌مان هم که در اداره‌ با آن‌ها کار می‌کنم هر روز به شوخی می‌گویند: اگر دستور انتقال ما از پایتخت به هر یک از استان‌ها و شهرستان‌های کشور صادر شود، هر کجا را انتخاب کنیم، استان لرستان را که فاقد امکانات است انتخاب نخواهیم کرد!
خدا می‌داند من که اصالتاً اهل زاغه بین خرم‌آباد، بروجرد و دورود هستم، چقدر از این سخنان رنج می‌برم و از شما تقاضامندم حتماً با مسوولان لرستان و تیم گهر دورود صحبت کنید و تا زودتر بازی را در شهر دورود یا نقطه‌ای دیگر در استان برگزار کنند. اگر تیم نتیجه هم نگرفت مهم نیست همین که اثرات سوء و جانبی آن نظیر این‌ها که نوشتم برای لرستان و لرستانی‌ها کم شود، ما راضی هستیم و به این تیم افتخار می‌کنیم، اما الآن وضعیتی پیش آمده که گاهی ما آرزو می‌کنیم ای کاش این تیم به لیگ برتر صعود نمی‌کرد و یا امتیاز آن را قبل از شروع مسابقات می‌فروختند و هزینه آن را صرف عمران و آبادانی دورود و حومه آن می‌کردند.
این‌طور که از نوشته‌های سایت (وبلاگ) شما و سایر خبرنگاران ورزشی لرستان بر می‌آید، گویا در حال حاضر عده‌ای منافعی در دور نگه داشتن این تیم از دورود دارند و حداقل سعی کردند سه چهار ماهی به عمد، بازسازی ورزشگاه این شهر را به تأخیر بیاندازند تا دور از چشم مردم به آن‌چه مراد دل‌شان است برسند. امیدوارم این افراد که شما نوشته‌اید برخی‌شان بومی هم هستند به زمین گرم بخورند و آب خوش از گلوی‌شان پایین نرود که آبروی لرستانی‌ها را در تهران برده‌اند!
ما لرها در طول تاریخ هر چه می کشیم از اختلافات داخلی است. کریم‌خان زند همان وکیل‌الرعایای جوانمرد معروف تاریخ ایران تا زنده بود، هم لرها را گرد هم آورد و ایران را آباد نمود و عدالتی مثال‌زدنی در آن عصر بین هم‌وطنان‌مان ایجاد کرد، اما همین که سرش را زمین گذاشت، هنوز جنازه‌اش تشییع نشده بود که سرداران لرتبارش به جان هم افتادند و دست آخر اخته‌ای به نام آغامحمدخان با استفاده از همین اختلافات، سرنوشت ایران را عوض کرد و به تباهی کشانید.
اکنون نیز وضعیت تیم فوتبال گهر تداعی‌کننده‌ی همان تاریخ است: خائنین جهت پیشبرد اهداف شخصی سعی کردند هر جایی غیر از لرستان برای برگزاری بازی این تیم در نظر بگیرند تا آن‌جا که تیم مایه‌ی مباهات مردم زاگرس‌نشین را به دامنه‌ی البرز بردند، اما اجازه ندادند از همیت و غیرت لری مردم لرستان در حمایت از این تیم درون استان استفاده شود.
لطفاً پیام ما را به مقامات مسوول لرستان برسانید و بگویید آبروی ما جلوی همکاران‌مان رفته و این‌جا همه فکر می‌کنند مردم لرستان در عصر حجر زندگی می‌کنند و هیچ‌گونه امکاناتی ندارند.
شما را به خدا برای تیم گهر کاری نمی‌کنید حداقل برای آبروی ما کاری کنید بلکه با تأمین زیرساخت‌ها در لرستان، این همه تبلیغ منفی برای استان‌مان نشود و سرمایه‌گذاران غیربومی از دیارمان روی‌گردان نشوند.

_________________________________

رضا جایدری: سلام و سپاس جناب آقای [...] م. اتفاقاً پیش از شما نیز برخی هم‌تباران گرامی از تهران، کرج و تبریز نیز تماس گرفته و چنین مواردی را مطرح کردند، لذا در جلسه‌ای که اعضای هیأت مدیره خانه مطبوعات لرستان عصر هفتم مردادماه با جناب آقای دکتر دهمرده استاندار محترم لرستان داشتیم، این مطلب را به طور مختصر و ضمنی به اطلاع ایشان رساندم. دکتر دهمرده در پایان جلسه تقاضا کرد به اتاق کارش بروم و خصوصی در این مورد گفت‌وگو کنیم.

خدمت ایشان که رسیدم، از اظهارت‌شان دریافتم که به دلیل تنش‌ها و حساسیت‌های ایجاد شده توسط همان سودجویان که شما هم به وجودشان اشاره کرده‌اید، ایشان به دلایلی فقط به ایفای نقش حمایتی از مسوولان دورود و باشگاه معتقدند.

خدمت شما و سایر علاقه‌مندان فوتبال لرستان، باید عرض کنم که نظر من نیز مانند ‌نظر دکتر دهمرده بوده و اصلاً مایل نیستم این تیم در خرم‌آباد بازی کند،  چون با جوی که برخی متعصبین در دورود پیش آورده‌اند معتقدم که در صورت انجام چند بازی در شهرهای دیگر استان، آن‌ها سراغ کسانی می‌گردند که تقصیرها را به گردن‌شان بیاندازند. به همین خاطر است که لرستانی‌های مقیم کرج نیز به نوعی از میزبانی‌شان پشیمان شده‌اند. پس بهتر است همین چند بازی را هم صبر کنیم تا ورزشگاه دورود تکمیل شود.

البته اگر هم قرار است کمکی به آنها بشود تا در لرستان بازی کنند بهتر است به تقاضای خودشان باشد. استاندار اعلام کرد اگر نامه‌ای به امضای نماینده مردم در مجلس، فرماندار، شهردار، شورای شهر و مسوولان باشگاه گهر دورود برای بازی در لرستان به او برسد در مورد آن تصمیم‌گیری خواهد کرد، اما آن‌طور که از قرائن پیداست، با وجود این همه در به دری تا هفته چهارم لیگ برتر، خودشان چنین تقاضایی ندارند، لذا بهتر است سایر هم‌استانی‌ها نیز در این زمینه اصرار نکنند!

زمانی که تیم پرطرفدار تراکتورسازی به میدان می‌رود، مورد حمایت همه‌ی آذری زبان‌های عزیز کشورمان قرار می‌گیرد. با وجودی که دفتر باشگاه تراکتورسازی در شهر تبریز قرار دارد، اما آذری‌های مقیم ارومیه، نقده، اردبیل و ... نیز خود را مالک این تیم می‌دانند و از آن حمایت به عمل می‌آورند.

متاسفانه برخی هواداران جوان و تازه‌کار تیم گهر (داماش سابق) که فریب فرصت‌طلبان را خورده‌اند معتقدند بجز آن‌ها کسی نباید نسبت به تیم گهر احساس مالکیتی داشته باشد، چون در این صورت قصد دارند تیم‌شان را از دورود خارج کنند! مثل این است که تهرانی‌ها بگویند: کسی حق ندراد پرسپولیس یا استقلال را دوست داشته‌ باشد و فقط تهرانی‌ها مالک آن هستند!

شما  با نام بردن از حکایت مرگ کریم‌خان به بخشی جالبی از تاریخ اشاره کردید. ما لرها انسان‌های خونگرم و متعصبی هستیم. از دیرباز به مهمان‌نوازی شهرت داشته‌ایم. شما می‌بینید زمانی که مسافری ره گم کرده وارد شهرمان شده و آدرسی را جویا می‌شود، علاوه بر راهنمایی، تعارفی هم به او می‌کنیم در صورتی که در کلان‌شهرها بارها اتفاق افتاده که در خیابانی تشنه‌لب مانده‌ایم و از مغازه‌داری طلب لیوانی آب کرده‌ایم و آن را از ما دریغ داشته و پاسخ داده‌اند برای استفاده شخصی خودشان تا شب که درب مغازه هستند به آن احتیاج دارند!

اینک نیز اگر مطلبی که چند روز پیش نوشتم را بخوانید متوجه خواهید شد که پافشاری برای کمک از روی غیرت لری به تیم گهر باعث شد برخی طرفداران تندمزاج این تیم فکر و گمان بد کنند(همان ضرب‌المثل معروف: لطف که از حد گذرد، نادان خیال بد کند)، لذا از آن‌جا که طرف حساب شما در دورود بجز تماشاگران فهیم و قدیمی، عده‌ای جوان تازه هوادار فوتبال شده هستند که 2-3 سالی هست جذب ورزشگاه شده‌اند، باید بدانید که این افراد فاقد تجربه‌ی لازم در زمینه‌ی مزایای میزبانی در لرستان بوده و نیز دید یک کارشناس اهل فن که از کنار زمین پی‌گیر مسائل پشت پرده میزبانی از قبیل پذیرایی مناسب از داوران و ناظرین بازی، استفاده از امتیاز خیل عظیم تماشاگران، آشنایی با زمین و ... است را ندارند، پس بهتر است این افراد را که به راحتی احساسات‌شان توسط همان سودجویان تحریک می‌شود و بر عقل‌شان غلبه می‌کند را به خودشان وا گذاشته و به مصداق «الخیرُ فی ما وقع» منتظر بمانید تا سرنوشت این تیم در آینده مشخص شود. آن‌گاه یقین بدانید که چشم این افراد بعدها به روی حقایق روشن خواهد شد زمانی که افسوس پشیمانی نتیجه‌ای ندارد.

وانگهی به قول یکی از کارشناسان خبره ورزش استان، زمانی که نماینده دورود و ازنا، مسوولان شورای شهر و شهردای دورود، خود را به کوچه علی‌چپ می‌زنند و مایل نیستند در لرستان بازی کنند(به مصاحبه استاندار در خبرهای قبلی وبلاگ رجوع کنید) من و شما چرا کاسه‌ی داغ‌تر از آش بشویم؟! آری! این نیز بگذرد برادر من ...

من خبرنگار ورزشی هستم. از 9 سال پیش در بطن فوتبال لرستان حضوری فعال داشته‌ام و از این صعودها و سقوط‌ها زیاد دیده‌ام و با فوتبال، فوتبالیست ‌و فوتبال‌دوست لرستانی بوده‌ام و خواهم بود. آنان باید ناراحت باشند که حضورشان مقطعی‌ است و همین یکی دو سال در صحنه ورزش لرستان پیدا می‌شوند و فردا هم پنهان ... اینان اگر دلسوز بودند خودشان پای پیش می‌گذاشتند و برای فردای این تیم فکری می‌کردند. پس بهتر است فعلاً شما نیز صبر و تحمل‌تان را بالا ببرید و منتظر حوادث آینده باشید.

* جناب آقای م پوزش مرا نیز به خاطر دست بردن در بخشی از متن ارسالی شما (ویراستاری ادبی، ورزشی و تایپی آن) پذیرا باشید.

 

 

مخالفت باشگاه پیکان با انجام بازی این تیم و گهر دورود در ورزشگاه اکباتان
 مدیرعامل باشگاه پیکان از مخالفت این باشگاه با برگزاری تیم فوتبال این باشگاه با گهر لرستان در ورزشگاه اکباتان خبر داد و گفت: با توجه به شرایط میزبانی تیم پیکان در این بازی و حساسیت رقابت‌ها، موافق عوض شدن محل انجام بازی نیستیم، مگر این که با بازی ما در دستگری موافقت شود.
سازمان لیگ برتر اعلام کرد دیدار تیم‌های راه‌آهن و تراکتورسازی تبریز در هفته چهارم رقابت‌های لیگ برتر دوشنبه هفته آینده باید در ورزشگاه تختی تهران برگزار شود که به همین خاطر محل برگزاری دیدار پیکان و گهر دورود نیز تغییر کرد.
بر این اساس، تیم پیکان می‌بایست در ورزشگاه اکباتان تهران به مصاف تیم لرستانی برود که همین مسأله اعتراض مسوولان این باشگاه را به دنبال داشته است.
 محمود شیعی در این مورد گفت: آقای بهروان اوایل هفته تماس گرفت و این مسأله را به ما اعلام کرد که یا بازی را یک روز زودتر برگزار کرده و یا در همان روز دوشنبه در ورزشگاه اکباتان به میدان بروید، بنده هم با ویسی در این خصوص صحبت کردم و در نهایت سرمربی تیم برای دیدار با مسوولان سازمان لیگ روز دوشنبه به این سازمان رفت.
 وی افزود: ویسی در این نشست اعلام کرد زمین ورزشگاه اکباتان مناسب نیست و اگر مسوولان ورزشگاه دستگردی زمین‌شان را به ما بدهند، حاضریم روز دوشنبه در این ورزشگاه به میدان برویم.
 مدیرعامل باشگاه پیکان خاطرنشان کرد: لیگ امسال، لیگ جالب و پرخبری خواهد شد. باشگاه‌هایی هستند که سرمایه‌گذاری بسیاری کرده‌ و باید پاسخگوی مسوولان و تماشاگران‌شان باشند و مسوولان هم باید پیش‌بینی انجام دیدارهای تیم‌های پرطرفدار را زودتر انجام می‌دادند، زیرا کار دشواری نیست، نه این که چند روز قبل از بازی، حق تیمی مانند پیکان را با تغییر محل بازی تضییع کنند.

 

 

نامه سرگشاده ورزشی‌نویسان لرستان به استاندار
جناب آقای دکتر دهمرده استاندار محبوب و پرتلاش لرستان
سلام علیکم؛ با آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما
همان‌گونه که اطلاع دارید، استان محروم و مظلوم لرستان با وجود استعدادهای بی‌نظیر در عرصه ورزش از جمله نخبگانی تاریخ‌ساز ورزش ایران نظیر آرش میراسماعیلی(تنها ورزشکار کشورمان که موفق به کسب مدال طلای جودوی جهان شده است)، غلام‌رضا محمدی (تنها کشتی‌گیر ایرانی که 4 دوره متوالی در مسابقات قهرمانی جهان ظرف سه دهه اخیر مدال کسب کرده است) و نیز تیم‌های ورزشی مطرحی هم‌چون گهر شهرداری دورود که با دست خالی به عنوان تیم شگفتی‌ساز تاریخ فوتبال ایران موفق شد به لیگ برتر ایران صعود کند، متأسفانه به دلایل خاص از جمله استفاده از مدیران ورزشی کم‌توان و یا غیرورزشی، سال‌ها از قافله‌ی ورزش کشور عقب مانده است.
مضاف بر این، زمانی که مدیری توانمند و از جنس ورزش در استان سکاندار ورزش بوده است، مورد بی‌مهری عده‌ای سودجو که منافع شخصی‌شان را بر منافع مردم ترجیح می‌دهند قرار گرفته و با سنگ‌اندازی‌های مداوم که نشأت گرفته از بازی‌های سیاسی و تقسیم‌بندی‌های قومی و قبیله‌ای بوده، قربانی دسایس اقلیت ضد ورزش شده است.
اخیراً آقای نیکوخصال که یکی از بهترین مدیران ورزش استان ظرف سه دهه‌ی اخیر بخصوص در زمینه‌ی پیگیری امور عمرانی هستند، از سوی افراد مغرض با حمایت نشریه‌ای خاص، مدام هتک حرمت شده و عده‌ای با هدف رسیدن به نیات ‌نازیبای‌شان که نشأت گرفته از بازی‌های سیاسی پشت پرده توسط پسله‌های ویژه‌خواران و خط‌دهندگانی است که با لابی‌گری‌های مختلف، سعی در اعمال فشار بر مدیران استان نموده‌اند، با وارد کردن هجمه‌های گوناگون، سعی در کسب قدرت و نیز حذف آنان که به باج‌خواهی‌شان وقعی نمی‌نهند، دارند.
لذا این‌جانبان، جمیع نویسندگان و خبرنگاران ورزشی استان لرستان، تقاضامندیم با کسانی که قصد تخریب وجهه مدیران پرتلاش نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران چون فرهاد نیکوخصال و امثالهم را دارند، برخورد نموده و مواظب تحرکات عده‌ای که سعی دارند نظر شخصی‌شان را با اعمال فشار بر اداره کل ورزش و جوانان استان به کرسی بنشانند، باشید.
در این ماه پر فیض و برکت، برای شما و سایر خدمت‌گزاران صدیق مردم شریف لرستان آرزوی توفیق داریم.
ورزشی‌نویسان و خبرنگاران ورزشی استان لرستان: محمد فیضی، غلام‌حسین گرشاسبی، عظیم شکوری، فرهاد داودوندی، محمدعلی فرید‌پناه، محمود داودی‌نژاد، ابراهیم شریفی، مجتبی ساکی، کریم داودی‌نژاد، سیداحمد موسوی، رضا جایدری، مهران مریدی، رضا باقری‌طولابی، صیاد درگاه‌پور، رضا نعمتی

 

 

گزارش سایت تابناک از بی‌توجهی مسئولان کشور نسبت به لرستان
 http://www.tabnak.ir/fa/news/262018/رونمایی-از-شگفت-انگیزترین-پدیده-تاریخ-فوتبال-در-ایران
رونمایی از شگفت‌انگیزترین پدیده تاریخ فوتبال در ایران!  / کاش مسئول کم‌کار را هم محروم می‌کردند!
تابناک: در روزهای گذشته، یکی از شگفت‌انگیز‌ترین پدیده‌های تاریخ فوتبال «حرفه‌ای» در جهان رونمایی شد و مانند خیلی از وقت‌ها، این کشور ایران است که افتخار به نمایش گذاشتن این شاه‌کار ویژه را دارد. کاش وقتی مردم همیشه در صحنه را به حماسه‌سازی دعوت می‌کنیم، کمی هم به فکر خود این «صحنه» لخت و عور باشیم!
در روزهای گذشته، یکی از شگفت‌انگیز‌ترین پدیده‌های تاریخ فوتبال «حرفه‌ای» در جهان رونمایی شد و مثل خیلی از وقت‌ها، این کشور ایران است که افتخار به نمایش گذاشتن این شاهکار ویژه را دارد. به این ترتیب، تیم تازه صعود کرده گهر لرستان، ناچار خواهد بود یکی از مهم‌ترین بازی‌های «خانگی»‌‌اش را با یکی از مدعیان عنوان قهرمانی، جایی نه در ورزشگاه و شهر و استان خودش و نه حتی جایی در یک زمین بی‌طرف، که دقیقا در استادیوم خانگی تیم مقابل برگزار کند!
به گزارش «تابناک»، اما طعنه‌آمیز‌تر این که در این مسابقه، تیم گهر لرستان مجبور می‌شود حضور خوفناک و چند ده هزار نفری هواداران مشتاق پرسپولیس را هم روی گرده نحیفش تحمل کند؛ تماشاگرانی پرشور و تشنه‌کام که از یک سو برای حضور در نخستین قرار ملاقات‌شان با تیم کهکشانی‌شان اصرار داشتند و از سوی دیگر، می‌خواستند عطش ناشی از چند ماه ندیدن پرسپولیس به علت تعطیلی و محرومیت را از میان ببرند و تیمشان را تا داربی تهران بدرقه کنند.
طبق معمول بیننده‌ای که دست از پا خطا می‌کند، بلافاصله باید تاوان پس بدهد؛ نخست از همه، کلی نکوهش و متهمش می‌کنند، بعد برای آسیب‌شناسی رفتارش جلسه تشکیل می‌دهند و سرانجام هم با مضر تشخیص دادن او برای محیط ورزش، از حضورش در استادیوم جلوگیری می‌‌کنند. این میان اما به ظاهر هیچ مکانیزمی برای تنبیه مدیران خطاکار وجود ندارد. کاش همان‌ گونه که نعمت حضور در اماکن ورزشی را از تماشاگر بزهکار می‌گیرند، مسئولان و دست‌اندرکاران ناتوان و کم‌کار را هم از فرصت فعالیت در این حوزه محروم می‌کردند تا هم کمی حس غریب «عدالت» زنده شود و هم زمینه مناسب‌تری برای‌‌ رها شدن از این درجازدگی فراهم آید.
در این صورت شاید دیگر وضع ورزش این مملکت طوری نمی‌شد که پس از این همه سال، همچنان تنها استادیوم به دردبخور و قابل استفاده ایران، ورزشگاه قدیمی آزادی باشد و هر کس، هر جای این مملکت به مشکل برخورد، بازی‌اش را به این محل منتقل کنند. اگر جریمه مشتی تماشاگر خاطی، منع شدنشان از دیدن فوتبال است، مجازات مسئولانی که هنوز نمی‌توانند مقدمات برگزاری چند مسابقه ساده را در استان‌هایی مثل لرستان و البرز فراهم کنند، چه می‌تواند باشد؟
این افراد کجای این ورزش ایستاده‌اند و چه کسی قدرتش را دارد برای آن‌ها که با این همه ثروت نمی‌توانند آجر روی آجر یک استادیوم ساده ورزشی بگذارند، حکم انضباطی صادر کند؟
می‌گویند چرا هوادار گهر و تراکتورسازی پرسپولیس و استقلال، رفتارهای ناهنجار از خود نشان می‌دهند، اما نمی‌پرسند چگونه می‌توان از تماشاگری که برای دیدن بازی به اصطلاح خانگی‌اش، باید فرسنگ‌ها جاده‌پیمایی کند یا با پای پیاده از کوه و کمر بالا برود یا در فضای استادیوم به هر خفت و تحقیری تن بدهد، انتظار داشت حرفه‌ای و خویشتندار باشد؟
یک تیم تازه صعود کرده لرستانی، امروز ناچار است برای میزبانی از رقبایش، آواره تهران و کرج باشد، چون مسئولان ورزش این مملکت، وقتش را نداشته‌اند و یا اولویتشان نبوده برای این خطه از خاک کشورمان، ورزشگاه بسازند.
خبر می‌رسد، ایران در بازسازی یا ساخت استادیوم‌های جدید در عراق با این کشور همیاری خواهد داشت؛ اما خبر نمی‌رسد که ایران، چنین طرحی را برای لرستان یا بسیاری از دیگر استان‌های محروم خودش هم داشته باشد!
کاش همین درجه از دغدغه و دلشوره برای میزبانی تیمی چون گهر هم وجود داشت! در این صورت، اطمینان می‌داشتیم مشکل استادیوم خانگی آنها بسیار زود‌تر از این حرف‌ها حل می‌شد.
در این باره باید گفت، مدیریت هزینه برای کارهایی چون ساخت و ساز استادیوم به چه کار می‌آید، وقتی می‌توان این پول‌ها را خرج هزار چیز دیگر کرد یا در همین ورزش با آن، سبیل دلال جماعت را چرب کرد؟
همین پرسپولیس و استقلال در این سال‌های طولانی اجاره‌نشینی، میلیارد‌ها تومان صرف استفاده‌های نود دقیقه‌ای از ورزشگاه آزادی کرده‌اند؛ بی‌آنکه با آنان یا هوادارانشان مثل صاحبخانه‌ها رفتار شود. لابد اگر آنقدر تدبیر می‌داشتیم که با چنین دورریزهایی، طرح‌های بلندمدت همچون ساخت ورزشگاه را کلید بزنیم، امروز وضع ورزشمان به گونه‌ای نبود که به خط پایان رسیدن فلان دوچرخه‌سوار المپیکی را با غرور و افتخار در بالاترین خبرهای ورزشی تلویزیون به آگاهی بینندگان برسانیم.
کاش وقتی مردم همیشه در صحنه را به حماسه‌سازی دعوت می‌کنیم، کمی هم به فکر خود این «صحنه» لخت و عور باشیم و دست‌کم پس از چند ده سال، یک استادیوم ناقابل برایش بسازیم.
در خاتمه یادآور می‌شویم، این که تیمی از یک گوشه این مملکت به سطح نخست رقابت‌های باشگاهی می‌رسد و بعد معلوم می‌شود استادیوم ندارد، یا آن که باشگاهی از کشورمان به مسابقات آسیایی راه می‌یابد و تازه می‌فهمند ورزشگاه آبرومند و نیمچه استاندارد در اختیارش نیست، نشان می‌دهد، حتی سرعت رشد همین فوتبال ورشکسته و عقب‌مانده هم از سرعت توسعه و پیشرفت مدیریتی در ورزش ایران بالا‌تر است. فوتبال ما با این شکلش عضو پنجاهم جدول رده‌بندی فیفاست، مدیریت ورزش ما با این وضعش، چندم دنیا می‌تواند باشد؟!


سری هم به سایر مطالب خواندنی بخش ورزش تابناک بزنید
http://www.tabnak.ir/fa/sport

 

 

رای انضباطی دیدار جنجالی گهر و ملوان اعلام شد
کمیته انضباطی پس از بررسی پرونده و مستنداتی که در اختیارش بود، باشگاه ملوان بندرانزلی را به دلیل پرتاب نارنجک به وسیله تماشاگران این تیم به داخل زمین و اقدام به زدن سوت‌هایی، شبیه به صدای سوت داور بازی و همچنین درگیری با تماشاگران منتسب به تیم گهر، اقدام به پرتاب سنگ و اشیا و شکستن صندلی‌های ورزشگاه انقلاب کرج، به پرداخت پنج میلیون تومان جریمه محکوم کرد.
کمیته انضباطی همچنین باشگاه گهر دورود لرستان را به دلیل استفاده از الفاظ ناشایست، اقدام به درگیری با تماشاگران تیم مقابل و پرتاب سنگ و اشیا و آسیب رساندن به خودروهای تیم ملوان، توسط طرفداران تیم گهر با اعمال تخفیف به دلیل رفتار شایسته تماشاگران این تیم در دیدار مورخ 3/5/91 مقابل راه آهن، به پرداخت پنج میلیون تومان جریمه محکوم کرد.
همچنین باشگاه گهر باید مبلغ چهار میلیون و سیصد هزار تومان خسارت وارد شده به اتوبوس تیم ملوان که با گزارش مراجع انتظامی تایید شده است را هم پرداخت کند.
لازم به ذکر است که هر دو تیم باید نسبت به جبران خسارت وارده به ورزشگاه انقلاب کرج، که شامل 93 صندلی شکسته شده است اقدام کنند. رای صادره قابل تجدید نظر در کمیته استیناف است.
دیدار تیم‌های گهر دورود و ملوان بندرانزلی در چارچوب هفته اول مسابقات فوتبال لیگ برتر باشگاه‌های کشور در ورزشگاه انقلاب کرج برگزار شد و به برتری یک بر صفر ملوان انجامید. در حاشیه این بازی حوادث و اتفاقی رقم خورد که جرایمی را برای دو باشگاه به دنبال داشت.

 

 

نماینده مردم دورود و ازنا، وزیر ورزش و جوانان را تهدید کرد 
عباس قائدرحمت که از نحوه قضاوت داور هم ناراحت بود با پیش کشیدن مشکلات مالی باشگاه گهر دورود تصمیم‌های سازمان ورزش در قبال این تیم را به نقد کشید و به عباسی تاکید کرد که هرچه زودتر بودجه‌ای را که در نظر گرفته به دست مسوولان این باشگاه برساند.
به گزارش قدس آنلاین، یکی از حاشیه‌های مهم بازی گهردورود_ پرسپولیس صحبت‌های قائدرحمت نماینده مردم لرستان در مجلس شورای اسلامی بود.

وی که از جمله حامیان سرسخت تیم گهر دورود محسوب می‌شود پس از بازی با پرسپولیس در حالی که به شدت از نحوه داوری شاکی بود علیه رئیس سازمان ورزش و جوانان کشورمان حرف‌هایی زد.

وقتی یکی از مجریان شبکه‌های سیما از قائدرحمت پرسید نظرتان درباره این بازی چیست وی با حالتی عصبی و خشمگین به عباسی، رئیس سازمان ورزش و جوانان هشدار داد که اگر تا یک هفته دیگر بودجه‌ای را که برای گهر تعیین شده به دست مسئولان این باشگاه نرساند وی حرف‌هایی مهمی علیه عباسی خواهد زد.

قائدرحمت که از نحوه قضاوت داور هم ناراحت بود با پیش کشیدن مشکلات مالی باشگاه گهر دورود تصمیم‌های سازمان ورزش در قبال این تیم را به نقد کشید و به عباسی تاکید کرد که هرچه زودتر بودجه‌ای را که در نظر گرفته به دست مسوولان این باشگاه برساند.

حال باید منتظر ماند و دید تهدید نماینده مردم دورود آیا تاثیری در سیاست‌های سازمان ورزش و جوانان خواهد گذاشت یا خیر؟

 

 

 طنز ورشی

به نظر منهم توپ محمد پروین گل نبود!
فرهاد داودوندی- بروجرد: شوت محمد پروین به دروازه پرسپولیس گل که نبوده هیچ تازه شاید اوت هم بوده است! ما اشتباه دیده‌ایم، من مطمئنم!
این چه وضعیه دو سه روز است همه می‌گویند این توپ گل شده! به نظر من که اصلا گل نبوده! اون عکس هم احتمالا با فتوشاپ دستکاری شده است!
ملاک برای ما رای داور و کمک داور است که درست در لحظه حساس، رفته بودند گل بچینند! خوب معلومه وقتی این عزیزان در موقع گل چیدن  این یک گل تیم مظلوم گهر دورود را نمی‌بینند ! ما هم نباید اصرار کنیم گل شده است!
آخر کمک داور بنده خدا هم انسان است در آن شلوغی جلوی دروازه که بیست و یک بازیکن روی هم ریخته شده بودند، که کاملا هم در عکس مشخص هستند! چگونه می‌توانسته آن گل را ببیند؟!
هواداران تیم گهر هم بهتر است زیاد شلوغش نکنند، اولا که دروازه‌ای که مدعی هستند توپ درونش غلتیده، نیمه اول دروازه تیم گهر بوده است، دوما محمد پروین قبلا بازیکن پرسپولیس بوده و چه بسا کمک داور و داور در آن لحظه فکر کرده اند محمد پروین هنوز هم بازیکن پرسپولیس است و آن دروازه هم دروازه تیم گهر!
تازه خدا پدر تیم داوری را بیامرزد که این توپ را بعنوان یک گل بنفع پرسپولیس اعلام نکرده اند، وگر نه اُوسِه دیه مُوخواسیم چه گِلی مین سَرمُو بیریم؟ الان حریف نِمِشیم گل صد در صد مُونِه ثابت کنیم، اگر ای توپنِه و ِ نفع تیم پرسپولیس گ علام مِکِردِن ل ا که دیَه  واویلا  بی!
( ترجمه فارسی: اگر این توپ را بنفع پرسپولیس اعلام می کردند آنوقت چه خاکی بر سر مان باید می ریختیم؟ در حال حاضر حریف نمی‌شویم گل مان را ثابت کنیم، اگر بنفع پرسپولیس یک گل دیگر اعلام می کردند که واویلا بود)
پَ بیخود هُو دیلُو را نَنازید، مَ گفتم و ِ نَظَر  مَ گل نَویه ، شُمانَم بُوئیت گل نَویه!!!
( ترجمه فارسی: پس بیخود هوار و داد راه نیندازید، من گفته ام به نظر من گل نبوده، شما هم بگوئید گل نبوده!!!)